dEUS maakt het soort platen waarbij je als recensent meteen de slotzin 'Maar luister en oordeel vooral zelf!' invalt. Persoonlijk kan ik bij elk nummer op het cruciale tweede album van de Antwerpse rocktrots evenveel positieve als negatieve kanttekeningen maken. Ongeschreven regels aan je laars lappen, stoorzenders inplanten, teksten en composities deconstructie-gewijs hermonteren: op zich verdient dat alle lof. Alleen mis ik de meeslepende, indringende magie die pakweg Sonic Youth in de jaren tachtig tot Grote Experimentelen deed uitgroeien. Net zoals het dEUS-debuut Worst Case Scenario hangt deze plaat scheef van de goeie vondsten, opwindende momenten en pakkende sfeertjes, terwijl het vruchteloos speuren blijft naar waarachtig beklijvende songs. Maar .... luister en oordeel vooral zelf!
