Danny Mommens, dEUS-bassist en ex-Genkenaar

GENT Vorige week kreeg de 'chef Achterkrant' (De Jef voor de vrienden, MaLu voor de intimi) een telefoontje. «Meneer, mijn zoon speelt in een groepje, en onlangs is een journalist van uw krant bij hem geweest voor een interview. Het duurt wel lang voor dat verschijnt hè.» Een doorwinterde routinier als De Jef herkende onmiddellijk de stem van een bezorgde moeder wier kroost het helemaal wil maken, al was het maar om de gitaar die zij nog heeft gekocht, terug te betalen. «En mevrouwtje, hoe heet dat groepje van uw zoon?», informeerde De Jef niet zonder ironie in zijn gelooide stem. Hij verwachtte Unforgivable HäkenCröss of iets anders uit de sector 'onbekend, onbemind, houden zo.' In plaats daarvan klonkt het: «Awel, dEUS hè, meneer.» Ma Cool Rocket in hoogst eigen persoon aan de lijn. Daar begint zelfs iemand als De Jef, alias De Mondigheid Zelve, even van de stotteren. Nièmand weerstaat aan de charmes van Ma Cool Rocket, dus na een donderpreek toog ondergetekende aan het werk. Waarvan akte.

Ik noem haar Ma Cool Rocket maar als Danny Cool Rocket zichzelf zo niet meer noemt, mag dat eigenlijk niet meer. Danny Mommens staat er op zijn paspoort en zo wil hij ook worden genoemd. «Ik ben geen Cool Rocket meer,» zegt hij. «Vroeger wel, toen was ik... euh, allé, een echte Cool Rocket. Maar die tijd is voorbij.»
Alleen uit zijn mond klinkt dat meer dan duidelijk. Mommens is een no nonsense-man, al lijkt dat op het eerste gezicht heel anders. Op het podium in Torhout droeg hij plateauzolen en een jurk, en als de zon schijnt draagt hij geen ray-ban maar een exemplaar uit de tijd van Bompa Cool Rocket. Maar voor Mommens is het geen pose. Hij is zo. Hij heeft lak aan wat de mensen denken. «Ik weet wat sommige mensen in Limburg over mij denken,» zegt hij. «Ze vinden dat zijzelf, en niet die asshole uit de vroegere Manifesto bij dEUS zou moeten spelen. En waarschijnlijk is dat ook zo. Waarschijnlijk zouden zij beter bij dEUS spelen. En ik ben een asshole. Maar wel een sympathieke asshole.»

Allerheiligen

Ik ontmoet Mommens in Gent in Kinky Star-de platenfirma, net boven Kinky Star-het café, het dubbelbedrijf dat Mommens samen met Luc Wageman (ook zijn collega bij The Sexmachines) en Mark Vandebos (ex-Manifesto in Genk en ex-Villicus in Diepenbeek) oprichtte.
Kinky Star is het platenlabel van o.a. The Sexmachines - waarin Mommens zingt en gitaar speelt - en Vive La Fête, het dansproject (herinnert u zich 'Rendez-vous' van Pas De Deux nog? Daar heeft het wat van) waarin Mommens zijn Gainsbourg-kant toont en waarin zijn liefje zingt. We drinken zwaar Scotch-bier waardoor het interview vooral naar het einde toe onsamenhangend wordt. Allé vooruit, het moet niet altijd het begin zijn dat moeilijk is.
- De volgende dEUS-cd wordt de eerste waarop Danny Mommens meespeelt?
«Ja, dat wordt er eentje om naar uit te kijken (lacht). Ik heb ook songs geschreven voor die nieuwe plaat, maar ze zijn niet goed genoeg. Het zijn ideeën die beter worden als we er allemaal samen wat aan schaven en trekken. Zo werken we het best. Iemand gooit een idee in de groep en dan beginnen we.»
- Is het moeilijk om al die groepen strikt gescheiden te houden of hoeft dat niet?
«Bedoel je Vive La Fête? Dat doe ik thuis met een paar keyboards. Dat is niet moeilijk, ik zit wat te prutsen. Mijn huis ligt vol met viersporenopnames. Die songs op het cd'tje van Vive La Fête, als het moet schrijf ik er zo tien per dag. Maar dEUS gaat uiteraard altijd voor. Binnenkort gaan we de studio in en daarna wil ik kerstliedjes gaan maken (lacht niet). En als het lukt, komt er een vervolg op. Nieuwjaarsliedjes, verjaardagsliedjes, moederdag. Feesten met Vive La Fête. En misschien zelfs wat somber getinte dingen voor Allerheiligen en Allerzielen.»

Polaroid

- Had je zenuwen toen je auditie deed bij dEUS?
«Nee. Enerzijds omdat het geen echte auditie was - ik kende de mensen van dEUS al - en anderzijds omdat ik niet Stef Kamil Carlens wilde zijn. Gelukkig verwachtten zij dat ook niet. Ik zing wel wat van zijn zanglijnen, maar meestal doet Craig (Ward, gitarist, JuB.) dat. Stef Kamil kun je niet vervangen. Maar hey, het is mijn schuld niet dat hij weg is. Ik vind het ook jammer (lacht).»
- Wie zijn schuld is het?
«Ik weet het niet. Ik denk dat zijn lief er voor iets tussenzat. Zijn lief was ook roadie. Er rommelde iets. Maar ik wil me daar liever niet over uitspreken.»
- Rudy Trouvé is uit dEUS gestapt omdat hij meer tijd wilde vrijmaken voor zijn andere groepen en om te schilderen.
«Nee, nee, dat is een misverstand. Rudy had vliegangst. Hij is weggegaan omdat dEUS te populair aan het worden was. Ze moesten vliegen en dat wilde Rudy niet.»
- Waarom ben je van Genk naar Gent verhuisd?
«Ik ben hier komen studeren. Ik heb geprobeerd te studeren. Fotografie, ik was er vrij goed in. Maar toen we dure lenzen en andere toestanden moesten kopen, ben ik gestopt. Nu neem ik enkel nog polaroids. Voor de hoezen van Vive La Fête en The Sexmachines bijvoorbeeld. Wat vind je trouwens van de naam The Sexmachines?»
- Blijft hangen, waarom?
«Ik vind dat er veel te weinig sterke groepsnamen zijn.»
- Nirvana was ook geen sterke groepsnaam.
«Misschien niet. Nemo trekt ook op niks. Bwah, ik zeg dat maar om Peter Houben te jennen. Met die gast heb ik al dikwijls gediscussieerd. Over zever. Hij heeft ooit een column over mij geschreven in een klein boekske (MOD-magazine, JuB.). Ik weet niet wat hij tegen mij heeft. Hij stoorde zich blijkbaar aan de naam Danny Cool Rocket. Zo heet ik niet eens meer.»
- Waarom noemde je je Cool Rocket?
«Om op te vallen. Toen was ik een Cool Rocket. Toen speelde ik nog niet bij dEUS. Bij dEUS hoort meer een Mommens.»
- Ben je ook van kledingsstijl veranderd?
«Nee, jamais, hoe kom je daar bij? Ik ben wel van schoenen veranderd. Schoenen verslijten, en het is moeilijk om in dezelfde stijl te blijven. Vroeger droeg ik plateauzolen, nu draag ik dit soort boots (toont, dieprode Don Quichote-laarzen). Gekocht in Spanje.»
- Waar koop je je kleren?
«In Gent is er om de drie maanden een klerenmarkt. Alles kost er dertig frank. Daar zie je de hele Gentse sien. En de knappe grietjes.»

Jurgen BECKERS

De Gentse klerenmarkt, om de drie maanden twee dagen, in de Reinaartstraat bij de Democrazy. Alle inlichtingen: het Gentse bureau voor toerisme (09/225.36.41).