Guy Van Nueten: "Ik zie Tom doodgraag"
Gazet van Antwerpen, woensdag 19 november 2003

Pianist Guy Van Nueten over klassiek en populair, het genie Bach en de grote vriendschap tussen hem en Tom Barman.

Ze zijn de zanger van een internationaal befaamde rockband en een klassiek geschoold pianist. Ze brengen samen minder bekende nummers van hun grote helden zoals Nick Drake, David Bowie en Serge Gainsbourg. Ze treden deze week eindelijk ook eens in Antwerpen op, in de Bourlaschouwburg. Ze heten Tom Barman en Guy Van Nueten. Guy wie?

Guy Van Nueten groeide op als kind van een wetenschapper en een huisvrouw in Vosselaar bij Turnhout. Hij tokkelde van kleinsaf thuis op de piano en werd op zijn vijfde naar de muziekschool gestuurd zoals "elk beschaafd kind". Op zijn elfde was hij kapot van I'm the walrus van The Beatles, even later volgden Kraftwerk, Depeche Mode en The Dead Kennedys. Op zijn vijftiende speelde hij in zijn eerste punkbandje. Tot hij enkele jaren later de eeuwige muziekroem behaalde met de schitterende radiohitApril and June van rockband The Sands.

Op dat moment, half de jaren '90, stond je met The Sands aan de grote poort. Nooit spijt dat je niet bent doorgebroken?

Van Nueten: "Nee, want het was een erg goede leerschool en ik hou er een aantal onvergetelijke herinneringen aan over. Vooral in het buitenland beleefden we een hoop lol en groeiden we telkens boven onszelf uit. Ik herinner me een festival in Noorwegen dat plaatsvond boven de poolcirkel en waar we met een vliegtuig naartoe werden gebracht. En onze laatste tournee in het voorprogramma van John Cale door Denemarken en Duitsland. Cale wilde trouwens de productie van ons volgend album doen. Maar intussen waren The Sands intern zo verdeeld dat ik de zaak niet meer kon redden. Je mag niet vergeten dat er nooit een groep met zo weinig ambitie is geweest die het zover heeft geschopt. Dat vond ik na een tijdje erg frustrerend."

Sindsdien was je actief als gastmuzikant in de meest diverse bands: dEUS, Sukilove, Chitlin' Fooks, Mitsoobishy Jackson, Admiral Freebee, Daan... Kan je zo moeilijk kiezen?

"Ik word door al die mensen gevraagd. Als ik de songs goed vind doe ik mee. Onlangs heb ik meegewerkt aan de nieuwe plaat van Zita Swoon. Dat is een immens groot plezier omdat Stef zo'n goede songschrijver is en verdomd goed weet waarmee hij bezig is. Bovendien kan ik bij hen mijn eigen ding doen, wat als studiomuzikant allesbehalve evident is."

Word je een volwaardig groepslid van Zita Swoon?

"Ze hebben al een uitstekende pianist en bovendien zie ik het niet zitten om opnieuw te gaan touren. Je werkt maandenlang aan een plaat tot die volledig af is. Tijdens concerten ga je die nummers opnieuw spelen zonder enige ruimte voor improvisatie, uitgezonderd een solo hier of daar. Daar vind ik niet langer voldoening in."

Waar ligt die grote bevrediging dan wel?

"Vooral in het componeren. Zo heb ik dit jaar de muziek geschreven voor Muizen en mensen en Villa Fink van jeugdtheater Laika, terwijl ik voor het Filharmonisch Orkest samen met Tom Barman de orchestraties deed voor het slotconcert Brugge 2002. Ik heb verder een aantal liedjes gemaakt voor een voorstelling in Het Paleis, en ben nu bezig met de complete compositie van Bâche, een nieuw stuk van Les Ballets C. de la B waar ik zelfgemaakte live-bewerkingen van Purcell speel. Daar ben ik best fier op."

Nooit de ambitie gehad om je uitsluitend toe te leggen op klassieke muziek?

"Ik beschouwde vroeger klassieke muziek als het spelen van covers met een schoon kostuum aan. Niet echt mijn ding. Ik ben dan maar wiskundige economie gaan studeren. Op het einde van die studies was ik echter al constant met muziek bezig was."

Je zit nu zowel op het hedendaagse als klassieke spoor. Nooit angst voor muzikale schizofrenie?

"In mijn hoofd vormt dat één geheel. Het feit dat de kloof voor het grote publiek zo groot is tussen klassieke en populaire muziek is vooral een gevolg van onwetendheid. Het is wel zo dat er in de populaire muziek een hoop talent rondloopt zonder dat het geschoold is. Kijk maar naar Tom Barman! Zoiets is in de klassieke muziek ondenkbaar. Maar daarom is het één niet meer waard dan het ander, want om iets moois te maken, moet je altijd talent hebben. Het feit dat ik de beide combineer is vrij zeldzaam en een gevolg van het feit dat ik met beide soorten heel intensief bezig was. In die zin kan je zeggen dat de cirkel voor mij rond is."

Wie is je favoriete klassieke componist?

"Zonder twijfel Bach. Als je zijn muziek speelt, word je geconfronteerd met pure genialiteit. Die is zo verrijkend en zo mooi. Die man schreef muziek zoals wij ademen, en beheerste die zo sterk zoals niemand die momenteel beheerst. Voor mij staat hij op één lijn met Shakespeare."

De volgende weken ga je weer met Tom Barman optreden. Wat gaan jullie spelen?

"Een aantal dEUS-nummers, en covers van mensen die we erg bewonderen. Onder anderen Nick Drake, die de aanleiding was voor onze muzikale samenwerking. We voelen Drakes muziek allebei heel goed aan en zijn erin geslaagd om zijn nummers te geven wat ze nodig hebben, wat heel erg moeilijk is. Hij sloeg er vooral in heel sterke teksten en melodieën te maken. Helaas pleegde hij op zijn 28 zelfmoord, onder meer omdat hij het niet aankon zijn muziek live te brengen. Andere grote helden van ons die aan bod komen zijn David Bowie en Serge Gainsbourg. We kiezen er wel voor om minder bekende nummers van hen te spelen."

Tom en jij lijken me complete tegenpolen, hij de razendsnelle TGV, jij de rust zelve. Lijdt dat niet tot enorme spanningen?

"Dat is heel simpel. Ik zie die mens heel graag en dat is voor mij een absolute voorwaarde om met iemand op een podium te staan. Sommige bands drijven op spanningen en moeten elkaar bijna de kop inslaan om goede resultaten te bereiken. Bij mij werkt dat totaal niet."

Toch ben jij de 'geschoolde' en hij de 'ongeschoolde'. Leidt dat niet tot een onevenwicht?

"Ik ben meer vakman, maar Tom is een charismatisch supertalent en een grote meneer. Het is weinigen gegeven om alleen op een podium te gaan staan voor 1.000 mensen."

Vind je het geen probleem dat je in zijn schaduw staat?

"Ik voel me heel comfortabel in de schaduw. Bovendien is Tom één van de meest genereuze mensen om mee samen te werken. Hij zit er niet om verlegen je een compliment te geven voor je prestaties. Wij zijn intussen echte vrienden geworden die ruzie kunnen maken - meestal over de aanpak van een bepaald nummer - en daar ook weer uit geraken. Wat heerlijk is. We hebben alvast het plan opgevat om in 2006 samen een plaat op te nemen met eigen nummers."

Tom Barman & Guy Van Nueten, 21/11, 20u, Bourlaschouwburg, Komedieplaats, Antwerpen. Info: 03-224.88.44, http://www.toneelhuis.be./

Diezelfde dag ligt de cd Tom Barman en Guy Van Nueten Live bij de platenboer, met registraties van concerten in Antwerpen, Amsterdam, Porto, Dublin en Londen.

Ruud Van De Locht/Foto's Thomas Legreve, eM