Bazar Curieux met dEUS en co in Rotterdam
Bron: Het Nieuwsblad 22 januari 1996
Door: Hans-Maarten POST

Vlaanderen op verplaatsing

België weer hip in Nederland? Dat is natuurlijk journalistengelul, praat de organizator een eind weg. ,,Maar er is wél iets van aan. Sla er de Nederlandse kranten en tijdschriften maar op na. Overal stukken over Vlaamse rockgroepen. Reden genoeg dus voor diezelfde organizator om vrijdagavond al de zalen van zijn Nighttown-komplex in Rotterdam open te stellen voor alles wat Musickness, het managementsbureau van dEUS, hem te bieden had. Bazar curieux heette het, een nachtvullend programma met optredens, dj's, film en kunst. Veel onbekenden tussen de twintig namen op de affiche, maar toch: de vijftienhonderd tickets voor dit Vlaanderen op verplaatsing waren twee weken op voorhand de deur uit.

Halftien. ,,Die A-nar-chis-ti-sche A-bend-un-ter-hal-tung'' probeert een Rotterdammer af te lezen van één van de affiches op de deur, terwijl hij aanschuift. Met het bordje ,,uitverkocht'' heeft hij iets minder moeite. Ook om er zich iets bij voor te stellen.
Eenmaal binnen wordt het soms moeilijk om een Rotterdams aksent te vinden. Heel wat Vlamingen in Nighttown. En ook al zijn er aardig wat groepen, al die Vlamingen staan heus niet allemaal op een podium. Ze vragen zich wel allemaal af waarom ze voor deze Bazar Curieux in 's hemelsnaam de grens over moeten.
Zwarte geverfde letters op grote stukken bruin papier geven de weg aan naar de verschillende Nighttown-zalen. Op witte A-viertjes lees je het uurschema. Het Café Popular is gewoon een café. ,,Vanaf 00.00 Belgiese stoof f5.50'', zegt wit krijt op een bord. Door dat café heen en via een trap kom je bij de Anarchisten-zaal, waar de Abendunterhaltung (een kwartet met viool, cello, klarinet en akkordeon) regelmatig vreemd gaat.
Met vijftig man zit het zaaltje vol. Op de vloer in het wachtzaaltje staan kunstwerkjes met dia-projektors. Een iets te entoesiaste Rotterdammer loopt er al meteen één naar de schroothoop.

Toekomst

'Welkom in de toekomst' hangt er boven de trap die naar de Basement-kelder leidt. Daar kan men heel de nacht door op techno dansen. Een andere zaal, Heaven Hotel gedoopt, wordt bezet door Lionell Horowitz & his Combo, of te wel door Rudy Trouvé, ex-gitarist van dEUS, met één van zijn groepjes.
Boven de hoofden van de mensen in het zaaltje in aula-vorm, wordt er een film geprojekteerd op een groot doek. Daaronder zit Trouvé, met om zich heen, tussen gekleurde lampjes en kaarsjes, de rest van zijn Combo. Daartussenin ronkt ook nog een kleinere projektor. De muzikanten houden én Trouvé én zijn film in de gaten. ,,Gezellig'', fluistert iemand met harde g.
Aan het plafond van de Grote Zaal hangen kleurige kunstwerken van Trouvé's broer Alfred. Op de muren links en rechts worden Rudy's schilderijen dia-gewijs geprojekteerd. dEUS-zanger Tom Barman speelt voor dj. Dat is: als er geen groep op het podium staat. Het Bazar Curieux-strooibriefje belooft veel, maar zoals dat op zo'n bonte avond steevast gaat, gebeurt veel ook niet.
Geen Evil Superstars bij voorbeeld, net zo min als Bleep, het aangekondigde dansprojekt van een aantal Superstars-leden. Spelen wel, en maken indruk: Sister Poo Poo, het groepje rond de Superstars-gitarist. Superstars-zanger Mauro Pawlowski beperkt zich tot het prezenteren van de groepen. Hier is PPZ 30, uit Brussel. We zeiden dus: hij beperkt zich.

Fanfare

Het publiek blijft heel de avond door op wandel. Babbelt, drinkt, kijkt of danst. Ziet in Café Popular ineens een fanfare geleid door Stef Kamil Carlens van Moondog Jr. voorbij komen. Maar wacht eigenlijk toch ook een beetje op het optreden van dEUS. Dat dat er pas om half drie komt, stoort niet. Ook al is niet alles even geweldig: de sfeer zit er in. De Bazar werkt. Het is er prettig vertoeven. Na tweeën wordt het gekrioel toch éénrichtingsverkeer. De Grote Zaal loopt stampvol.
Een vooraf opgenomen beat, een sopraansax en Tom Barman die ,,No more loud music'' herhaalt en herhaalt. Een goed kwartier later beseft Nighttown dat dit een vreemd dEUS-koncert wordt. De groep (met nieuwe gitarist Craig Ward) werkt aan een nieuwe cd en gebruikt dit optreden als try out.
dEUS zoekt zich een weg doorheen een set met alleen nieuwe nummers. ,,De eerste die om Suds & soda durft te vragen, vliegt eruit'', lacht Tom Barman als hij voelt dat de zaal merkt waar dEUS op uit is. ,,Niet lullen, spelen!'' reageert een Rotterdammer gevat.
En dat van die luide muziek lijkt ook te kloppen. dEUS speelt voornamelijk kalme nummers. Barman gaat er zelfs voor op een kruk zitten. Pas naar het einde van het koncert toe gaat de groep harder. dEUS is dan al een goed uur intrigerend gebleven. Tussen de nieuwe songs zijn er erg weinig die zich onmiddellijk prijsgeven. Het is wennen, maar Nighttown blijft. Als er een deur opengaat, hoor je aan het gebonk dat er in de kelder toch ook nog steeds gedanst wordt.
Het laatste nummer is ook een nieuw nummer, neemt Barman om half vier alle hoop op bekend materiaal weg. Toch mag dEUS bissen. ,,Blijf ook nog voor Neven, om vijf uur'', sluit Barman af.
Maar menigeen staat na dEUS toch bij de vestiaire aan te schuiven. Het is mooi geweest. De Vlamingen zuchten omdat ze nog een lange weg naar huis hebben af te leggen. Ze hopen dat het de volgende keer gewoon in België mag zijn. Of is Vlaanderen daarvoor bij ons nog niet hip genoeg?